Istnieje kilka rodzajów materiału izolacyjnego oraz kilka metod wykonania ocieplenia domu. Każdy z nich nieco różni się między sobą i wiąże z innymi kosztami. Pewne jest natomiast, że wykonanie izolacji termicznej to krok niezbędny i opłacalny. Otrzymaj oferty od wykonawców. Docieplenie budynku już ocieplonego 5 cm styropianu. Witam, Budynek pochodzi z lat 50. Materiał to cegła, grubość murów: ok. 40 cm. Budynek był ocieplony kilkanaście lat temu 5 cm styropianu i otynkowany "barankiem". Baranek gdzieniegdzie odpada - widać, że było go tam niedużo. W przypadku, gdy strop na poddaszu jest betonowy i będzie to ostateczne ocieplenie domu inwestora bez wełny w krokwiach, inwestor powinien wybrać styropian. Efektywną izolację powinna zapewnić min. warstwa 20 cm ( styropian grafitowy podłogowy) lub 25 cm (styropian biały). Zaleca się zastosowanie materiału co najmniej EPS 80 jak np. Najlepiej użyć jest dobrej jakości styropianu wówczas można zastosować mniejszą grubość izolacji. Można np. zastosować do ocieplenia płyty styropianowe "PLATINUM fasada" produkcji Termo Organiki. Zastosowanie wspomnianych płyt przy 12 cm daje nam taki efekt izolacji jak 15 cm zwykłego styropianu. Warto, żeby dobry wykonawca od Zobacz, kiedy ocieplać, a kiedy nie. Poznaj zasady ocieplania metodą lekką mokrą, gdy temperatura spadnie poniżej zera. Z reguły nie ociepla się metodą lekką mokrą, gdy temperatura jest ujemna lub sięga nieco powyżej zera. Chyba, że stosujemy "zimowy" system ociepleniowy. Producenci ociepleń zalecają więc zwykle wstrzymanie Xella. Ocieplenie murłaty przy różnych rodzajach ścian - jednowarstwowej, dwuwarstwowej, trójwarstwowej. Rys. Wawrzyniec Święcicki. Murłaty układa się na ściankach kolankowych. To na nich opierają się krokwie więźby dachu skośnego. Ponadto, przenoszą obciążenie więźby dachowej na ściany domu. Wygodnym rozwiązaniem, które . Styropian jest dobrym materiałem do ocieplenia budynku zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz, niejednokrotnie lepszym od wełny mineralnej, a na dodatek znacznie tańszym. Styropian jest surowcem wtórnym, zmielony można wykorzystać do produkowania tynków oraz styrobetonu. Roztopiony granulat stosowany jest do produkowania parkowych ławek, słupków ogrodzeniowych oraz zelówek. Utylizacja fasad styropianowych nie stwarza problemów. Usunięte płyty styropianowe oddaje się do zniszczenia, a na ich miejsce stosuje się nowe płyty. Nie zanieczyszcza się dzięki temu środowiska naturalnego człowieka. Jednak aby nie zaistniała potrzeba utylizacji nadmiaru zakupionego styropianu warto jeszcze przed kupnem dokładnie oszacować jaki rodzaj styropianu będzie potrzebny do ocieplenia naszego domu oraz, co równie ważne, jaka grubość płyt będzie najbardziej optymalna. Jaka jest najlepsza grubość styropianu? Grubość styropianu jest różnicowana w zależności od tego, co chcemy ocieplać za pomocą tego materiału. Ściany zewnętrzne ociepla się styropianem o grubości od 12 do 15 cm, podłogi najczęściej od 10 do 15 cm, dach wymaga styropianu o grubości od 15 do 30 cm w zależności od tego czy jest to dach nachylony czy płaski. Do stropodachów niezbędny jest styropian o grubości od 20 do 25 cm, a do ocieplenia stropów wystarczy już nawet 5 cm styropianu. Fundamenty i piwnice ociepla się zazwyczaj styropianem o grubości od 8 do 12 cm. W domach pasywnych warstwa ocieplenia wynosi od 15 do 25 cm. Do izolowania podłóg stosuje się twardy styropian. Podłogi najczęściej ociepla się warstwą 12, 15 lub 20 cm styropianu. Poddasza ociepla się już płytami ze styropianu o grubości 5 cm, które układa się na tak zwaną mijankę. Wtedy styropian lokuje się między legarami podtrzymującymi deski podłogowe lub płyty OSB. Izolacja cieplna dachu jest niezbędna. Wykonuje się ją między krokwiami i nad krokwiami oraz niejednokrotnie od spodu krokwi. Niezbędne jest izolowanie mostków termicznych. Do izolowania fundamentów niezbędne są płyty hydrofobowe. Styropian wodoodporny izoluje znakomicie, niektóre styropiany posiadają specjalne rowki drenażowe. Płyty frezowane posiadają grubość od 5 do 20 cm. Płyty z frezem nie wymagają stosowania kołków i kleju, a styropian zachodząc na siebie sprawia, że nie ucieka ciepło. Jest to idealny materiał do ocieplania domów. Najpopularniejsze rodzaje styropianów Do izolacji fundamentów używa się styropianu o nazwie FUNDAMENT. Spełnia on wymagania izolacji termicznej, a płyty mogą stykać się z gruntem, dzięki czemu nie są potrzebne zabezpieczenia uzupełniające. FUNDAMENTEM można izolować też stropodachy. Produkt ten ma wysoką jakość, dzięki czemu idealnie nadaje się do ocieplania każdego domu. SUPERPODDASZE to styropian idealny do ocieplania skośnych dachów. Płyta SUPERPODDASZE stosowana jest w termoizolacji dachów krokwiowych oraz poddaszy użytkowych. Zawsze mnoży się grubość ścian razy grubość styropianu. Tylko wtedy otrzyma się odpowiednią wartość, o czym powinna pamiętać każda osoba planująca zakup styropianu do ocieplenia ścian. Jak wybrać odpowiedni styropian Styropian najlepiej kupować u znanych producentów, ponieważ część firm, aby ograniczyć koszty produkcji, sprzedaje niepełnowartościowy produkt. Dobrej klasy styropian powinien być zweryfikowany i mieć certyfikat jakości wydany przez Instytut Techniki Budowlanej. Tylko taki styropian jest dobrym materiałem ociepleniowym. Na cenę styropianu ma wpływ jego rodzaj, parametry oraz planowane zastosowanie. Eksperci budowlani zalecają ostrożność przy zakupie styropianu, dokładne obejrzenie produktu, sprawdzenie producenta, certyfikatów i dokładne skalkulowanie ilości styropianu niezbędnej do nadania budynkowi odpowiedniego ciepła. Najlepszym styropianem jest tzw. styropian grafitowy. Jest on droższy od białego styropianu, ale ma wysoką klasę ocieplenia i zasługuje na stosowanie w budynkach mieszkalnych. Dzięki jego zastosowaniu oszczędza się 20-30% na rachunkach za ogrzewanie domu. Po kilku latach w pełni zwraca się inwestycja poniesiona na zakup tego styropianu. Dowolny styropian grafitowy ma zdecydowanie lepsze parametry od jakiegokolwiek styropianu białego. Styropian trzyma ciepło i zapewnia miłą aurę w każdym domu, poza tym oddycha, co jest bardzo ważną cechą tego materiału. Każdy rodzaj styropianu jest sezonowany. Sezonowanie przeprowadza się w fabryce dla całych płyt, a nie dla kawałków tego materiału. Styropian się nie kurczy. Prawidłowo zastosowany styropian może przetrwać nawet 30 lat, doskonale ocieplając dom i nadając mu odpowiedni poziom ciepła. Styropian jest ekologiczny, jego utylizacja nie stwarza najmniejszych problemów. Warto pamiętać, że dobrze ocieplony dom jest chłodny w lecie oraz ciepły w zimie. Nie wiesz, jaki materiał wybrać do ocieplenia Twojego domu? Zapytaj specjalistów z wieloletnim doświadczeniem w ocieplaniu budynków! Dowiedz się więcej o ocieplaniu domów Zadzwoń! Ciepłe Poddasze - Docieplanie dachów i poddaszy located at ul. Dolna 108 , 15-697 Białystok, podlaskie . Reviewed by 2836 użytkowników rated: 1 / 10 Ta strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Zobacz więcej Jak dobrze i skutecznie ocieplić dom? Najpierw dobierzmy materiały. Tylko sprawdzony klej, styropian, siatka oraz grunt sprawią, że nasze ocieplenie wytrzyma na lata. Później zadbajmy o to, aby system dociepleń spełniał wszystkie normy wytrzymałościowe. Tutaj niezbędne jest prawidłowe wykonawstwo. Aby przybliżyć nieco wszystkie etapy ocieplenia budynku przygotowaliśmy praktyczny poradnik, dzięki któremu wykonana praca będzie zgodna ze wszystkimi normami bezpieczeństwa oraz jakości. Porada eksperta: Prac tynkarskich nie prowadzimy gdy: pada, wieje silny wiatr lub w dni mocnego nasłonecznienia. Temperatura powietrza nie powinna być niższa niż 5 stopni Celsjusza, ale nie wyższa niż 25 stopni Celsjusza. Wełna mineralna Knauf Insulation Ekoroll Do prac z ociepleniem elewacji możemy przejść dopiero wtedy, gdy mamy pewność, że takie strefy budynku, jak schody, dach, gzymsy, balkony, zostały zabezpieczone przed zawilgoceniem. Jeśli natomiast, któreś z tych miejsc pozostaje jeszcze wilgotne, bo np. prace mokre zostały przeprowadzone zbyt późno, należy odczekać do ich całkowitego wyschnięcia. Styropian Aqua frezowany 1. Wybieramy produkty Do wykonania systemu ociepleń będą nam potrzebne: zaprawa tynkarska, grunt akrylowy, zaprawa klejąca, styropian – płyta termoizolacyjna, siatka zbrojąca, kołki z tworzywa sztucznego, pianka poliuretanowa, profil metalowy, listwa startowa, podkład gruntujący oraz tynk. Narzędzia: packa z papierem ściernym, paca ze stali nierdzewnej, paca z tworzywa sztucznego − płaska, młotek, wiertarka wolnoobrotowa, piła ręczna, poziomica, nożyk do tapet i pędzel. Ważne, aby każdy z tych produktów, a szczególnie te należące do wyznaczonego systemu ocieplania stosować tak, jak zaleca producent. Mieszanie materiałów oraz różnych komponentów może spowodować nie tylko powstawanie szkód na danej powierzchni, ale przede wszystkim utratę gwarancji producenckiej. 1. Demontaż systemów instalacji zewnętrznej Aby móc rozpocząć wykonywanie systemu ocieplenia należy najpierw zdemontować system rynnowy, a także wszystkie urządzenie techniczne, znajdujące się na elewacji. 2. Podłoże Ocena stanu technicznego podłoża jest niezwykle ważna w całym procesie ocieplania budynku – o ile nie najważniejsza. Od niej zależy przyczepność wszystkich materiałów. Dlatego stary tynk należy najpierw oczyścić, a następnie wszelkie nierówności, które pod wpływem różnych czynników powstawały przez lata – wypełnić. W rezultacie ściany powinny być wolne od agresji chemicznej oraz biologicznej (czyli grzybów oraz pleśni). Zanieczyszczenia możemy usunąć sprężonym powietrzem, szczotką lub pod ciśnieniem wody. Sposób dowolny – najważniejsze, aby powierzchnia tynku była pozbawiona brudu. Aby mieć pewność co do wytrzymałości poszczególnych elementów konstrukcyjnych ściany, wystarczy w poszczególne miejsca, szczególnie na łączeniach, uderzać delikatnie młotkiem. Jeśli któryś z elementów będzie nietrwały – osypie się. Wówczas szczelinę taką wypełnimy zaprawą klejową lub wzmacniamy tynkiem. W rezultacie po takich oględzinach podłoże przygotowane do pracy, powinno być suche, czyste, równe oraz zagruntowane. Kiedy już mamy pewność co do stanu technicznego podłoża, możemy rozpocząć wyprowadzanie pionów i poziomów. Ten etap pracy jest szczególnie ważny, ponieważ zapobiega wystąpienia szczelin pomiędzy później nakładanymi płytami. 3. Próba przyczepności Wykonujemy ją w celu wyeliminowania prawdopodobieństwa, że płyta termoizolacyjna, nałożona na ścianę, nie będzie trzymała się podłoża. Jak wykonać próbę? Przygotowujemy płytki styropianu o wielkości około 100 x 100 mm. Warstwę dolną płytki pokrywamy zaprawą klejącą o grubości kilku mm. Przyklejamy do ściany. Po upływie kilku dni odrywamy styropian. Prawidłowo przymocowana i trzymająca kostka powinna się rozerwać. Jeśli trzyma źle, odejdzie wraz z zaprawą oraz tynkiem. Takie podłoże nie utrzyma całych płyt styropianowych należy je zatem ponownie zagruntować i odczekać aż całkowicie przeschnie. Uwaga! Próbę przyczepności, w razie pierwszego niepowodzenia, warto przeprowadzić przynajmniej dwukrotnie. W razie kolejnego niepowodzenia ścianę należy już wzmocnić mechanicznie. Jeśli próba była pozytywna, możemy przeprowadzać dalsze prace. 4. Gruntowanie Oczyszczoną oraz przygotowaną wcześniej ścianę, po prawidłowo wykonanej próbie, należy teraz pokryć gruntem. Produkt nada naszej powierzchni gładką strukturę, wyrówna ją i zmniejszy jej nasiąkliwość. Tym samym warunki do wiązania zapraw klejącej będą prawidłowe. Podkład gruntujący nakładamy dużym pędzlem malarskim. 5. Listwa startowa Mocujemy ją na dole ściany, w miejscu, w którym będziemy naklejać płyty – tam, gdzie zostały wyznaczone cokoły. Montujemy ją, przykręcając do podłoża po 3 łączniki na metr bieżący (pamiętając, aby łącznik znalazł się także po obu skrajnych krawędziach profili). Jeśli budynek ma nieregularne kształty stosujemy listwę z poprzecznymi nacięciami. Listwa startowa podtrzymuje płyty termoizolacyjne. 6. Przygotowujemy zaprawę klejącą Etapy i składniki niezbędne do jej przygotowania zwykle opisuje producent, podając dokładne wytyczne na opakowaniu produktu. Przebieg przygotowania zaprawy zwykle przebiega następująco: Należy wlać chłodną wodę do czystego wiadra – ilość określona na opakowaniu, a następnie wsypać do niej całą zaprawę. Mieszamy składniki wolnoobrotową wiertarką z mieszadłem. Po kilku minutach zaprawa jest gotowa. Pamiętajmy, aby nie dodawać już do zaprawy innych składników, nawet wtedy, kiedy nieco zgęstnieje. Uważajmy także z dodaniem wody oraz świeżej zaprawy. Powoduje to zmniejszenie jej wytrzymałości oraz przyczepności do podłoża. 7. Mocowanie płyt Kiedy zaprawa jest gotowa przechodzimy do kluczowej czynności. Mocujemy płytę po płycie, zwracając uwagę na to, czy żadna z nich nie jest uszkodzona. Prawidłowo nałożona płyta styropianowa nie powinna mieć wgnieceń, uszczerbków czy połamań. Na naklejaną płytę nakładamy zaprawę. Najpierw na obrzeżach płyty – na ok. 10 cm szerokości i minimum 3 mm grubości. Później w postaci placków, także na środku płyty. Przed naklejeniem na ścianę, płyta powinna być przykryta zaprawą w ok 40% swojej powierzchni. Po dociśnięciu do ściany, zaprawa odkształca się, tym samym płyta powinna zostać przyklejona w około 60% całkowitej powierzchni. Materiał w postaci bloczków nakładamy na ścianę – od dołu do góry. Istotne jest aby mocować je dłuższym bokiem w poziomie, delikatnie dociskając. Przy narożach należy nieco przesuwać płyty względem płyt znajdujących się poniżej, tak, aby każda kolejna warstwa nie znajdowała się równo pod drugą – na łączeniach. Kiedy podczas przyklejania płyty zbierze się nadmiar zaprawy, usuwamy go kielnią. Wówczas unikniemy tworzenia się otwartych spoin. Co ważne, raz naklejoną płytę nie odklejamy, nie dociskamy kilka razy. Cały czas sprawdzamy też piony tak, aby uniknąć powstawania krzywizn. Im dokładniej nałożymy płyty, tym lepiej będzie się później prezentowała ściana. Całość powinna tworzyć równą płaszczyznę. Jeśli natomiast pojawią się jakieś nierówności, zeszlifujmy je lub przytnijmy. Porada eksperta: Płyty styropianowe nakładamy na ścianę od dołu do góry – nigdy odwrotnie. Taśma uszczelniająca 12 cm Płyty w narożach elewacyjnych – okna oraz drzwi Podobnie jak w przypadku całych ścian i tutaj powinny być one naklejane w całości. Zbędny fragment styropianu odcinamy przy pomocy ręcznej piłki. Unikamy przykrycia płytą ramy okiennej. Nieprawidłowe przymocowanie płyty przyczynia się do powstawania pęknięć w warstwie ocieplenia. Szczeliny pomiędzy płytą a krawędzią otworu elewacyjnego wypełniamy klinami z tej samej izolacji. Dobrze sprawdza się pianka poliuretanowa. 8. Szlifowanie powierzchni płyt Wpływa na efekt końcowy ocieplanej ściany. Dzięki niemu na powierzchni nie widać nierówności. Szlifowanie możemy wykonywać przy pomocy packi z papierem ściernym, przesuwając ją po całej powierzchni ściany. Po zakończonym szlifowaniu otrzymujemy gładką powierzchnię. 9. Kołkowanie Do kołkowania możemy przystąpić nie szybciej niż 24 godziny po zakończonym szlifowaniu. Kołkowanie płyt styropianowych wykonuje się przy pomocy produktów wykonanych z tworzywa sztucznego. Służy temu, aby płyty lepiej trzymały się podłoża. Na każdą płytę nakładamy dwa kołki (ok. 4 na 1 m2), które wbijamy do niej młotkiem. Jeśli podczas ubijania powstało nam wgniecenie wyrównamy je później klejem. W narożnikach zwiększamy liczbę kołków – dodając 2-3 sztuki. Czy wiesz, że...? Długość kołków, którymi wykonujemy mocowanie płyty uzależniona jest od rodzaju tynku. Podłoże zwarte - długość kołków 6 cm, beton komórkowy - długość kołków 8 cm, bloczki – długość na 2 żebra bloczka. 10. Wzmacnianie naroży - zbrojenie siatką Do wzmocnienia narożników budynku służy nam profil ochronny z aluminiowej blachy. Powinien być on umieszczony na warstwie termoizolacyjnej pod siatką zbrojącą. Podczas ich przytwierdzania cały czas sprawdzamy piony oraz poziomy. Naklejenie siatki na przygotowaną powierzchnię styropianową to kolejny etap wykonywanych prac. Siatkę mocuje się najpierw pod parapetem, a następnie nad otworami elewacyjnymi – drzwiami, oknami. Wymiary pasów naklejanej siatki powinny mieć wielkość około 30 x 30 cm. Pod siatkę nanosimy warstwę kleju, w której zatapiamy później siatkę. Porada eksperta: Nałożenie siatki powinniśmy wykonać nie wcześniej niż 3 dni po nałożeniu styropianu. Miejsce naklejenia siatki musi być czyste i wolne od pyłu. 11. Nakładanie siatki na płytę styropianową – zbrojenie właściwe Do przeprowadzania zbrojenia najlepsza będzie siatka z włókna szklanego o gramaturze nie mniejszej niż 145g/m2. Po zatopieniu w kleju siatka powinna być właściwie niewidoczna. Uwaga, produkt nie może leżeć bezpośrednio na warstwie termoizolacyjnej. Pasy siatki naklejamy na zakład – co najmniej 10 cm. Wyrównywanie warstwy zbrojonej odbywa się najpierw poprzez nałożenie kolejnej warstwy klejącej pacą. Jej grubość powinna wynosić około 3 mm. Warstwa nie tylko sprawia, że ściana jest równa, ale również wzmocniona mechanicznie. Później nakładamy siatkę i następnie kolejną warstwę zaprawy. Folia paroizolacyjna Isover 12. Podkład gruntujący Podkład wyrównuje proces wysychania tynku. Zapobiega powstawaniu przebarwień, poprawia przyczepność wyprawy – zabarwiamy go na kolor zbliżony do końcowego tynku. Po nałożeniu gruntu zaleca się wykonanie wszystkich innych prac wykończeniowych – np. podbitki dachowej. 13. Tynkowanie W trakcie przygotowywania tynku trzymajmy się zaleceń producenta. Tynk mieszamy w czystym pojemniku przy pomocy wolnoobrotowej wiertarki z mieszadłem. Nakładamy go przy pomocy pacy – po 3 dniach od zbrojenia. Rozprowadzamy do warstwy o grubości ziarna. Zacieramy tynk płaską pacą ruchamy kulistymi w celu otrzymania baranka lub poziomymi aby otrzymać kornik. Czy ocieplenie domu styropianem o grubości 10cm od zewnątrz na ścianie warstwowej o gr. 41cm wykonanej z pustaków max 25cm, izolacji 4cm z wełny (styropianu) oraz cegły wapienno piaskowej 12cm będzie prawidłowe? Jakiego styropianu użyć? Dom budowany w latach 90-tych. Ochrona cieplna budynku jest bardzo istotnym parametrem, który bezpośrednio wpływa na komfort użytkowania budynku przy jednoczesnym oszczędzaniu (zmniejszeniu zapotrzebowania na energię). Wartość współczynnika przewodzenia ciepła U dla budynków energooszczędnych powinna być mniejsza niż 0,2 W/m2K (im mniejsza jest wartość współczynnika U, tym lepsze parametry cieplne przegrody), a dla budynków pasywnych wartość U=0,1 W/m2K. W przypadku docieplania istniejących budynków mamy zazwyczaj do czynienia z wieloma czynnikami ograniczającymi możliwości docieplenia np. możliwa do zastosowania grubość płyt styropianowych. Materiałem izolacyjnym optymalnym w takiej sytuacji, jest styropian TERMONIUM PLUS fasada, którego właściwości izolacyjne są znacznie lepsze od standardowych białych płyt styropianowych i przy mniejszej grubości osiąga odpowiednią ochronę cieplną. Np. 15 cm warstwa płyt TERMONIUM PLUS fasada izoluje tak samo jak 21 cm warstwa zwykłych płyt styropianowych. W przedstawionym przez Panią opisie obecnego stanu budynku, argument lepszych parametrów przy mniejszej grubości, będzie miał duże znaczenie. proszę zastosować taką grubość, jaka fizycznie jest możliwa, przy czym sugeruje minimum 10 cm. Prace ociepleniowe najlepiej wykonać materiałami wchodzącymi w skład kompletnego systemu ociepleń, które pochodzą od jednego producenta. To daje gwarancję kompatybilności poszczególnych składników i trwałość całego układu ociepleniowego. Więcej szczegółów znajduje się na stronie: Uzyskanie zmniejszenia kosztów ogrzewania użytkowanego domu wymaga często przeprowadzenia ocieplenia przegród zewnętrznych - ścian i stropu, zwłaszcza gdy budynek stawiano w poprzednim wieku. Do takiej modernizacji skłania również zły stan elewacji, którą „przy okazji" można będzie zmienić. Zanim ocieplimy Przed podjęciem decyzji o sposobie ocieplenia powinniśmy sprawdzić stan istniejącej elewacji, a także odpowiednio przygotować podłoże. Możemy też na zewnątrz domu poprowadzić dodatkowe przewody, np. instalacji elektrycznej, antenowe, telefoniczne, które dużo łatwiej ułożyć niż wewnątrz domu. Przed ociepleniem ścian powinniśmy również wymienić okna (jeśli tego wymagają), dzięki czemu unikniemy kłopotliwego wykończenia ościeży po ułożeniu ocieplenia, co też pozwoli przeprowadzić tzw. ciepły montaż polegający na wysunięciu nowego okna na konsolach w warstwę termoizolacji, a to zmniejszy straty ciepła w miejscu jego zamontowania. Przed wykonaniem ocieplenia należy naprawić ewentualne pęknięcia i uszkodzenia tynku. Fot. W budynkach, które nie były dotychczas tynkowane z reguły nie trzeba przeprowadzać specjalnych zabiegów przygotowujących podłoże do ocieplenia. Ewentualne większe uszkodzenia ściany uzupełniamy zaprawa wyrównującą. Na ścianach tynkowanych należy sprawdzić, czy tynk dostatecznie mocno trzyma się podłoża. W przypadku odspajania się tynku, wystąpienia siatki pęknięć, a także gdy stary dom pokryty był słabym tynkiem wapiennym, należy skuć uszkodzone fragmenty i nałożyć nową warstwę z tynku cementowo-wapiennego. Alternatywnym, zwłaszcza dla słabych tynków wapiennych, sposobem ocieplenia może być zastosowanie metody lekkiej suchej zamiast systemu BSO, przy której wymagania dotyczące podłoża nie są tak rygorystyczne. Domy drewniane stawiane w technologii szkieletowej lub z bali charakteryzują się dość wysoką ciepłochronnością (w standardowej ścianie szkieletowej umieszczano 15 cm wełny mineralne), ale przy konstrukcjach z bali warstwy ociepleniowej często nie układano. W obu rodzajach ścian drewnianych można wykonać ocieplenie z elewacją tynkarską, jak i z wykorzystaniem oblicówki z desek bądź płyt elewacyjnych. Czym i jak ocieplać? Obecnie stosowane technologie ociepleniowe bazują na dwóch rodzajach materiałów termoizolacyjnych - styropianie i wełnie mineralnej. Pod względem ciepłochronności mają one podobne właściwości - współczynnik przewodności cieplnej w granicach 0,030 - 0,040 W/m K, ale znacznie różnią się paroprzepuszczalnością, elastycznością, ognioodpornością, reakcją na chemikalia. Przy ocieplaniu ścian zewnętrznych domów jednorodzinnych, w praktyce jedynie wymagania co do ograniczenia oporu dyfuzyjnego pokrycia, decydują o zastosowaniu jednego z tych materiałów izolacyjnych. Styropian (najczęściej wykorzystywany do ociepleniach ścian) charakteryzuje się niską nasiąkliwością, ale też dużym oporem dyfuzyjnym - słabo przepuszcza parę wodną. Ogranicza to możliwość odprowadzenia wilgoci na zewnątrz, co niekiedy może doprowadzić do trwałego zawilgocenia murów. Styropianu nie powinno stosować się na ścianach zawilgoconych. Charakteryzuje się on bowiem dużym oporem dyfuzyjnym. Fot. Zjawisko takie pojawia się, gdy w pomieszczeniach „mokrych" (łazienki, kuchnie) przy źle działającej wentylacji, ściany są już zawilgocone, np. w wyniku długotrwałego niedogrzania czy kondensacji pary wodnej na "zimnych" elementach muru. Z kolei wełna mineralna zapewnia dobre "oddychanie" ściany, ale w przypadku zamoknięcia na skutek, np. zalania, długo utrzymuje wilgoć, zmniejszając przy tym swoje własności ciepłochronne. Efektywność ocieplenia zależy przede wszystkim od grubości warstwy termoizolacyjnej, a jej dobór powinien zapewniać przynajmniej wymaganą ciepłochronność, a w praktyce jako minimalną grubość przyjmujemy 10-15 cm. Wełna mineralna zapewnia dobre "oddychanie" ściany. Fot. Rockwool Systemy ocieplenia Najpopularniejsze metody ocieplenia - lekka mokra zwana też BSO i lekka sucha różnią się zasadniczo w technologii montażu. W systemie BSO ocieplenie z płyt styropianowych lub wełny mineralnej mocowanych klejem i mechanicznie do podłoża pokrywane jest elewacją utworzoną z cienkowarstwowej powłoki tynkarskiej o różnorodnej barwie i fakturze. W technologii lekkiej suchej, ocieplenie (głównie z wełny mineralnej) umieszczane jest w podkonstrukcji nośnej (ruszcie), a pokrycie elewacyjne może być wykonane w różnych wariantach - w formie tzw. sidingu, oblicówki drewnianej, paneli metalowych, płyt cementowo-włóknowych czy nawet kamiennych. Standardowe ocieplenie w systemie BSO na podłożach mineralnych (cegły, pustaki, beton) przeprowadza się w kilku etapach - najpierw przyklejane są płyty ociepleniowe i mocowane kołkami, następnie nakłada się warstwę zbrojącą z siatki z włókna szklanego, wtopioną w zaprawę klejową i po jej przeschnięciu gruntuje podłoże oraz nakłada tynk cienkowarstwowy. Wiele firm oferuje tzw. systemy ociepleniowe zawierające wszystkie niezbędne materiały do wykonania termoizolacji w tej technologii. Warto skorzystać z takich ofert, gdyż przypadkowe zestawienie użytych materiałów - zwłaszcza zapraw klejowych i tynków - nie gwarantuje uzyskania dobrej ich wzajemnej współpracy po nałożeniu. W nieco inny sposób ociepla się w tej technologii podłoża drewniane domów szkieletowych i z bali. Konstrukcje szkieletowe są w znacznym stopniu zunifikowane i różnice mogą dotyczyć głównie rozstawu słupków nośnych i ich szerokości. Ze względu na umieszczenie izolacji cieplnej w przekroju ściany i osłonięcie jej od zewnątrz jedynie płytą OSB, w celu ograniczenia dyfuzji pary wodnej przenikającej przez tą przegrodę, od strony wewnętrznej umieszczana jest zawsze folia paroizolacyjna, chroniącą wełnę termoizolacyjną przed zawilgoceniem. Jednak jej ułożenie nie gwarantuje pełnej paroszczelności, dlatego musi być zapewniona możliwość odprowadzenia ewentualnej wilgoci na zewnątrz, przy jednoczesnej ochronie poszycia przed zmoknięciem woda opadową lub kondensującą parą wodną. Taką funkcję ochronną pełni tzw. wiatroizolacja - folia paroprzepuszczalna mocowana bezpośrednio do poszycia z płyt OSB. Przy dodatkowym ociepleniu powinna ona pozostać na modernizowanej ścianie, a w razie jej braku lub uszkodzenia - ułożona w pierwszej kolejności. Przy takim układzie warstw, konieczne będzie utworzenie pustki wentylacyjnej pomiędzy termoizolacją a poszyciem. Dlatego jako materiał ociepleniowy wykorzystujemy specjalne płyty styropianowe, ryflowane (z wgłębieniami od strony wewnętrznej), ale można też zastosować zwykły styropian układany na styropianowych paskach dystansowych o grubości ok. 2 cm. Płyty opiera się na perforowanej listwie startowej, a u góry elewacji należy postawić szczelinę wentylacyjną. Domy z bali mogą mieć różną konstrukcję i grubości ścian, a pierwotną izolację cieplną układano od strony wewnętrznej. W większości przypadków ściana "z bali" budowana jest z elementów o grubości 5-8 cm i praktycznie pod względem przenikalności pary wodnej, nie różni się od ściany szkieletowej. Stawiane też były domu z "prawdziwych" bali o grubości powyżej 20 cm (bez ocieplenia wewnętrznego), ale przy całorocznym użytkowaniu termoizolacyjność takiej ściany, jest zdecydowanie za mała. Decydując się na ocieplenie domów z bali z elewacją tynkarską, sposób postępowania będzie taki sam tak przy konstrukcjach szkieletowych i również należy ułożyć na zewnątrz ściany folię paroprzepuszczalną. Ocieplenie „na sucho" Ocieplenie metodą lekką suchą polega na zamocowaniu do ściany rusztu nośnego, ułożeniu ocieplenia z wełny mineralnej oraz zamocowaniu wiatroizolacji i elewacji z paneli plastikowych tzw. sidingu, szalówki drewnianej lub profilowanych blach powlekanych. Można również przygotować tą metodą ścianę pod tynk cienkowarstwowy, wykorzystując cementowo-włóknowe płyty elewacyjne. Ruszt nośny tworzy się w formie systemowej podkonstrukcji lub montuje, np. z zaimpregnowanych listew drewnianych o przekroju 4 x 5-6 cm, mocowanych na klockach dystansowych do muru. Odsunięcie lica rusztu od ściany powinno odpowiadać grubości ocieplenia, a ich rozstaw powinien być o 2-3 cm mniejszy niż szerokość płyt wełny mineralnej. Zapewni to samozamocowanie ocieplenia, dzięki ich sprężystości. Jeśli wysokość ocieplenia przekracza 4 m, płyty należy przedzielić deską odciążającą, co zapobiegnie osiadaniu płyt pod własnym ciężarem. Ocieplanie budynku metodą lekką "suchą". Fot. Rockwool Kolejny etap to zamocowanie wiatroizolacji chroniącej przed zamakaniem wełny i jej pyleniem. Folię wstępnie mocuje się zszywkami do rusztu, zwracając uwagę na dobre jej naciągniecie i zachowanie 10 cm zakładów na złączach. Ponieważ pod warstwą elewacyjną musi być utworzona pustka wentylacyjna, do rusztu przybija się listwy dystansowe o grubości 2,5-3 cm i dopiero do nich mocuje się poszycie elewacyjne. W przypadku mocowania płyt cementowo-włóknowych, przykręcane są one do rusztu wkrętami ze stali nierdzewnej, a spoiny wzmacniane siatką i szpachlowane. Na tak przygotowanym podłożu można nałożyć dowolny tynk cienkowarstwowy. Rozwiązanie takie doskonale nadaje się do docieplenia i utworzenia tynkowej elewacji, również w domach drewnianych i szkieletowych. Newsletter DARMOWY PORADNIK BUDOWLANY RAZ W TYGODNIU NA TWÓJ E-MAIL Autor: Cezary Jankowski Opracowanie: Klaudia Tomaszewska Zdjęcie otwierające: Termo Organika Koszt ocieplenia domu to znacznie więcej niż cena samego styropianu czy robocizny. W koszt ocieplenia wchodzą też koszt kleju, tynku czy zbrojenia. Sprawdź czy to w ogóle się opłaca, od czego zależy ostateczna cena, oraz jakie są sposoby na ocieplenie. Ile kosztuje ocieplenie za m2 domu? Ocieplenie ścian domu kosztuje około 130-180 zł za m2. Koszt materiałów to od 80 do 110 zł (w zależności od użytego materiału), a robocizny około 60-75 zł za m2. Powierzchnia ścian budynku niekoniecznie ma związek z powierzchnią użytkową domu. To zależy od rodzaju dachu, dlatego powierzchnię ścian trzeba dla każdego budynku liczyć osobno. Większość osób z doświadczeniem w branży budowlanej jest zdania, że przy ociepleniach nie należy oszczędzać na robociźnie. Złe wykonanie ocieplenia zazwyczaj oznacza konieczność położenia go od nowa. Cena ocieplenia waha się w zależności od: regionu (województwa, miasta) czasu - pory roku, roku (w 2021 roku ceny są wyższe niż np. w 2019) wyboru materiałów wyboru techniki ocieplenia W koszt materiałów wchodzą, zależnie od techniki, następujące elementy: zaprawa klejąca styropian lub wełna mineralna siatka zbrojąca zaprawa podkład gruntujący tynk farba Typy ociepleń budynków W ociepleniach ścian stosuje się kilka różnych technik oraz materiałów. Najczęściej stosowane są: ocieplenie na mokro styropianem ocieplenie na mokro wełną ocieplenie na sucho wełną Ocieplenie styropianem jest słusznym wyborem w przypadku większości budynków. Jest tańszy, a przy użyciu styropianu szarego (z dodatkiem grafitu) jego właściwości izolacyjne przewyższają nawet wełnę. Przy użyciu styropianu białego należy liczyć się z tym, że izolacja o takich samych właściwościach cieplnych jak styropianu szarego lub wełny będzie musiała być o 20-30% grubsza. Ten materiał nie nadaje się jednak do budynków ze starej cegły oraz drewnianych, bo całkowicie nie przepuszcza pary wodnej. Wełna jest nieco droższa od styropianu. W zamian oferuje lepsze właściwości akustyczne, jest niepalna, bardziej wytrzymała i przepuszcza parę wodną. To z tego powodu używa się jej do ocieplenia ścian drewnianych, ale też wypełnienia stropów i ścian wewnątrz budynku. Ostatnia opcja do wyboru to ocieplenie na sucho, czyli zbudowanie stelażu wokół ścian domu, ułożenie na nim wełny a następnie wykończenie elewacji oblicówką (panelami) zamiast tynkiem. Ta metoda jest łatwiejsza. Ocieplenie na sucho może wykonać nawet jedna osoba. Jest za to nieco bardziej kosztowne od metody na mokro. W każdym przypadku należy policzyć co bardziej się opłaca. Przy inwestycji w ocieplenie, w przypadku niewystarczających środków własnych, warto rozważyć pożyczkę ratalną np. od Provident, któremu zaufało już 4 mln klientów. RRSO 113,72%. Wystarczy wtedy doliczyć koszt pożyczki do całkowitego kosztu inwestycji. Pozostałe elementy ocieplenia Ocieplenie ścian to jedynie jeden z elementów ocieplenia domu. By ocieplenie było skuteczne konieczne jest jeszcze ocieplenie: ścian fundamentowych dachu podłogi na gruncie stropu na poddaszu piwnicy wymiana okien Koszt ocieplenia domu - czy to się opłaca? Przed rozpoczęciem ocieplenia domu, należy rozważyć czy to w ogóle się opłaca. Lepiej wszystko wcześniej policzyć. Może okazać się, że opłacalne jest nawet wzięcie pożyczki online na raty. Jeżeli koszt izolacji nie zwróci się w ciągu 30 lat, to znaczy, że izolacja nie jest ekologiczna ani opłacalna, a do jej wyprodukowania, transportu i montażu zostanie zużyte więcej energii, niż pozwoli energii zaoszczędzić. Byłaby to jednak sytuacja niespotykana. Szacuje się, że izolacja pozwala zaoszczędzić nawet 300x więcej energii, niż użyto do jej wyprodukowania. To ile precyzyjnie dany dom przepuszcza ciepła powinien policzyć specjalista. Konieczne są badania termowizyjne oraz ocena projektu budowli. Najczęściej w przypadku starych domów opłaca się zerwać stare ocieplenie z elewacją i położyć je od nowa. Koszt ocieplenia domu - szczegółowe wyliczenia Zakłada się, że roczne zapotrzebowanie na energię cieplną w starych domach może wynosić nawet 200 kwh/m2. Po ociepleniu zapotrzebowanie na energię może spaść nawet do 100 kwh/m2. Co ciekawe, ta wartość w nowoczesnym domu pasywnym może wynosić zaledwie 15 kwh/m2. Koszt ogrzewania domu będzie zależny od rodzaju paliwa i pieca lub kotła. Domy ogrzewa się min. prądem, węglem, olejem, gazem czy przez pompę ciepła. Załóżmy przeciętny przypadek, czyli ogrzewanie gazem z sieci i kocioł kondensacyjny. Koszt wytworzenia ciepła w taki sposób to około 0,23 zł za 1 kWh rocznie. Jak łatwo policzyć koszt ogrzewania nieocieplonego domu wyniesie: 9200 zł za dom 200 m2 4600 zł za dom 100 m2 Po wykonaniu izolacji w starym domu koszt ogrzewania spadnie do: 4600 za za dom 200 m2 2300 za dom 100 m2 Koszt ocieplenia ścian domu o wielkości 100 m2 to około 30 tys. zł, a 200 m2 to nawet 60 tys. zł. Są to wyliczenia bardzo orientacyjne - wszystko zależy od tego, w jakim stanie są ściany budynku, kosztu materiałów powierzchni ścian do ocieplenia oraz ocieplanych elementów (zakładamy, że ocieplenia wymagają tylko ściany). Przy zakładanych parametrach koszt izolacji zwróci się po 13 latach dla domu 100 m2 i po 13 latach dla domu 200 m2. Jak widać przy okazji remontu zdecydowanie warto stawiać na ekorozwiązania. To jeszcze nie koniec wyliczeń. Po pierwsze prawdopodobnie ceny energii będą w dalszym ciągu rosły, przez co z przedstawionych wyliczeń można odjąć rok lub dwa. Po drugie przy ocieplaniu można liczyć na dofinansowanie z programów rządowych i samorządowych. Jeżeli jednak nie kwalifikujemy się do programu lub brak nam środków własnych to opłacalna może być dowolna pożyczka na raty - w końcu ocieplanie to inwestycja. Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (RRSO) 113,72% - aktualne na dzień Warunkiem udzielenia pożyczki jest pozytywny wynik oceny zdolności kredytowej konsumenta.

ocieplenie domu styropianem 10 cm